De geïnterviewden zijn denkers, zoekers. Ze tasten naar de betekenis van dat ene Hoge Woord. De een is wat zekerder dan de ander, maar bij elkaar geven de gesprekken een gevarieerd beeld van wat er aan God te vinden is. Heel divers, kleurrijk. En dat is maar goed ook, want niemand weet het zeker, niemand heeft God ooit gezien. Maar moet je dan maar zwijgen? Nee, zegt de samensteller van het boek. Want er zijn wel mensen met ervaringen met God. Daarover bevraagt hij zijn gasten. En wat gezegd wordt geeft te denken.

Er is veel moois te vinden in het boek. Neem nu de opmerking van Frits de Lange (hoogleraar theologie): ‘God is voor mij de uitnodigende werkelijkheid’. God en realiteit vallen bij hem in elkaar. Als ik mij afsluit van de dagelijkse werkelijkheid, dan is God des temeer afwezig. Voor Paul van Vliet is God een mysterie, maar vooral liefde. Voor de kinderarts Sabine Plasschaert is God warmte. En ook licht. Elke morgen steekt zij een kaarsje aan met als opdracht een beetje licht aan anderen te geven. ‘Schepper van hemel en aarde’, zegt journalist Tijs van de Brink heel direct op de vraag wat/wie God is.

Voor de een is God ‘alles in allen', bijna iets pantheïstisch, voor de ander heel persoonlijk, waar je mee praat. Dat maakt het boek boeiend. Het zijn bijzondere gesprekken, met meer vragen dan alleen over God. Veltkamp’s pastorale werk – hij was geestelijk verzorger- komt goed van pas. Inlevend in de ander zijn het fijne ontmoetingen. Met onder andere uitgever Ton van der Worp, schrijver Rosita Steenbeek, schilder Henk Helmantel, dichter Huub Oosterhuis, journalist Stevo Akkerman, rabbijn Tamarah Benima. Fijn om te lezen. Niet achter elkaar, maar elke dag een paar.

De samensteller Henk Veltkamp koos wel voor mensen die ‘allemaal iets met God hebben’. Dat is een keuze. Maar er hadden best wat mensen bij mogen zijn die wat meer ‘atheïstisch geloven’. Zo ken ik mensen die menen dat God niet bestaat maar wel werkt, bijvoorbeeld als voeding voor de ziel, of als gerechtigheid voor de aarde. Doen alsof God bestaat, zoiets. Of zoals mijn jongste zoon ooit op jonge leeftijd zei: 'sorry pap, God bestaat niet, maar het is een verhaal’.

Zelf kan ik leven met wat ooit filosoof Verhoeven in ‘rondom de leegte’ omschreef. Alle godsbeelden zijn stukgeslagen, wij leven tussen de brokstukken. En God ‘is een lege plek op de plaats, waar een historisch idee hem lokaliseerde. De leegte is een ruimte, die gereserveerd wordt’. Prachtig woord voor God: Ruimte!

Maar intussen prijs ik initiatieven als van Henk Veltkamp om rondom die leegte woorden te vinden, ervaringen te delen over dat grote Geheim van God. Die Ruimte wordt af en toe gevuld met mooie ervaringen. De titel van het boek is daarom goed gekozen (citaat van Oosterhuis): ‘Nooit heb ik niets met u’. Precies, zo is het. Voor mij in ieder geval wel. En voor die 25 geïnterviewden ook