Pelgrimeren is behoorlijk populair. Was pelgrimeren vroeger vooral een religieuze bezigheid, tegenwoordig kan pelgrimeren heel goed ook of vooral een niet-religieuze betekenis hebben. De hedendaagse, moderne pelgrim vult het begrip pelgrimeren op een eigen manier in. De een loopt de camino naar Santiago de Compostella om fit te blijven en de gezondheid te verbeteren, een ander fietst naar Lourdes om de nodige inspiratie op te doen en weer een ander probeert het verlies van een kind te verwerken tijdens een pelgrimage in Noorwegen.

In Moderne pelgrims worden maar liefst dertien mensen geïnterviewd over hun ervaringen met pelgrimage. Zes interviews verschenen eerder in Volzin, en dus zeven ‘nieuwe’ interviews. De interviews geven een heel divers beeld van pelgrimage anno nu. Mooi zijn de verschillende religieuze, culturele en maatschappelijke achtergronden van deze pelgrims. Een van de interessantste ‘nieuwe’ interviews is voor mij het interview met Damiaan Messing, een van de initiatiefnemers van de Walk of Wisdom in Nijmegen. Hij vertelt boeiend over het ontstaan van deze nieuwe (niet-religieuze) pelgrimsroute. Ook bijzonder is zijn nieuwe kloosterexperiment en zijn bijzondere kijk op religieuze (vooral christelijke) tradities: ‘Ik geloof niet in de verhalen van die tradities. Het is voor mijn gevoel tijd voor iets nieuws.’

Interessant is verder het gesprek met Francine Postma. Zij liep het St. Olafspad in Scandinavië waar ze ook een boek over schreef. Boeiend is, tot slot, hoe Volzin-hoofdredacteur Greco Idema aangeeft waarom hij nog steeds niet een pelgrimsroute heeft gelopen. Heel herkenbaar. Een aantal artikelen uit het boek is voor een gedeelte te lezen in de VOLZIN collectie op deze website.