Ik loop al twintig jaar mee in wat zo mooi de interreligieuze dialoog heet. In de vele ontmoetingen met Joden, medemoslims, hindoes, humanisten en natuurlijk christenen is vooral de dialoog met de laatste groep bron van inspiratie geweest. Ja, zeker ook frustratie, maar dat had dan vooral te maken met de politieke kopstukken die maar al te graag lijnen trekken tussen christendom en islam.

Na talrijke dialoogtafels, briefwisselingen en lezingen heb ik gemerkt dat ik de taal van christenen goed ben gaan begrijpen. Mensen geven elkaar de 'zegen', of na een mail schrijft men 'vrede en het goede'. Tijdens een zondagdienst herken ik inmiddels hoe een liturgie in elkaar steekt, welke liederen men zingt en hoe de zegeningen worden uitgesproken. Ik heb zelfs al menig voordracht mogen uitspreken in een kerk.

Daarom wil ik mezelf uitdagen: kan ik met al die ervaringen een inspirerende preek schrijven over de geboorte van Jezus Christus? Kan ik als moslim een kerstpreek voor christenen schrijven? Lees hieronder het resultaat en dan zal ik daarna toelichten hoe ik deze preek geschreven heb.

Lieve broeders en zusters,

We vieren vandaag de geboorte van onze Heer en Verlosser Jezus Christus. De geboorte van Jezus was een wonderbaarlijk en emotioneel moment, want hiermee werd de belofte van God aan ons vervuld.

In de Bijbel staat dat God beloofde om een Redder te sturen die ons zou bevrijden van onze zonden en ons zou leiden naar een leven van heiligheid en eenheid met Hem. En op die speciale nacht in Bethlehem werd dat beloofde kind geboren.

We kunnen ons moeilijk voorstellen wat voor emoties Maria en Jozef moeten hebben gehad toen ze het nieuwe leven in hun armen hielden. Een kind dat niet alleen hun zoon was, maar ook het kind van God. Een kind dat de verlossing zou brengen voor het hele menselijke ras.

Maar de geboorte van Jezus was ook een tijd van blijdschap voor velen. De engelen zongen lofzangen en de herders kwamen om Hem te aanbidden. Zelfs de wijzen uit het Oosten volgden een ster naar Bethlehem om Hem te vinden en te aanbidden.

De geboorte van Jezus was dus niet alleen belangrijk voor Maria en Jozef, maar ook voor de hele wereld. Het was een teken van God's liefde en genade voor ons allemaal. Hij stuurde Zijn Zoon naar de aarde om ons te verlossen van onze zonden en ons te leiden naar een nieuw leven in Hem.

En hoewel we vandaag feesten en vreugde vieren, laten we ons ook bewust zijn van de betekenis van de geboorte van Jezus. Laten we ons realiseren dat dit kind geboren werd om te lijden en te sterven aan het kruis, om ons te verlossen van onze zonden. Maar laten we ook onthouden dat Hij opgestaan is uit de dood en ons heeft gegeven de belofte van eeuwig leven.

Laten we ons dus niet alleen vieren op deze dag, maar ook onze dankbaarheid uitspreken voor wat Jezus voor ons heeft gedaan. Laten we ons leven wijden aan het volgen van Zijn wil en het verspreiden van Zijn liefde aan anderen. Want dat is wat Hij verdient en wat Hij van ons vraagt.

In de naam van Jezus Christus, Amen.

Zeg eens eerlijk, is het een goede preek?

De enigszins verontrustende grap is dat ik geen letter van deze preek zelf heb geschreven. Wat u leest is het resultaat van een computeralgoritme. Het razend populaire platform Open AI ontwikkelde het programma ChatGPT, waarbij je in een zoekregel de computer opdrachten kunt geven. Mijn opdracht luidde: Schrijf een emotionele preek over de geboorte van Jezus Christus en het resultaat leest u hierboven.

Schokkend? Inspirerend? Ik had ook kunnen vragen: beschrijf het leven van Jezus Christus. Of: vat het levensverhaal van Jezus samen in 10 punten. Ideaal voor een presentatie op school, nietwaar? De mogelijkheden zijn eindeloos. U kunt ChatGPT ook vragen om de speech hierboven samen te vatten in een popliedje. Het kan allemaal en het is verbazingwekkend hoe goed het werkt.

De onderliggende vraag is natuurlijk: is dit soort kunstmatige intelligentie, om in christelijke termen te blijven, een vloek of een zegen? Ik weet het niet, want met elke nieuwe ontwikkeling in het digitale tijdperk is er de bekende vraag of we niet geconditioneerd worden. Of onze creativiteit, bron en bewijs van onze menselijkheid, niet weer een beetje uitbesteed wordt aan BigTech. Waar is het einde?

Maar ja, als je een deadline hebt voor kerk, studie of werk, of je hebt even geen inspiratie als schrijver, dan is zo'n programma natuurlijk verdraaid handig! Of is dit het begin van het einde? Misschien moet ik ook deze vraag maar stellen aan het algoritme.

Enis Odaci is hoofd online van VOLZIN, publicist, reli-ondernemer en auteur van twee boeken, De Zeven Zuilen en Spiegelreis. Meer informatie op: www.enisodaci.nl